Hierbij een kort verslag van dinsdag 21 Oktober.

Op deze dag zouden we naar een project van Compassion gaan. Op hun projecten krijgen de
kinderen te eten en te drinken, liefde, krijgen ze onderwijs en wordt hen van de Heer Jezus vertelt.
We vertrokken al op tijd. Op een gegeven moment stopte de bussen waar we in zaten, het duurde
even voor we wisten wat er aan de hand was, maar we zagen het al snel, een groot gat vol modder
voor ons waar de bussen in eerste instantie niet doorheen konden komen. Na overleg zouden we
te voet verder gaan, het project van Compassion was niet ver bij ons vandaan.
Intussen werden de gaten dicht gemaakt met stenen takken en ander materiaal zodat de bussen
er toch door konden komen.

Op het project werden we heel gastvrij welkom geheten door de mensen daar, de meeste
kinderen en volwassenen die daar op ons wachten, waren van de Masai stam, dat kun je aan hun
klederdracht goed zien. Toen we het erf op liepen werd er voor ons een dans opgevoerd,
heel bijzonder, hoe deze mensen het als een eer zien als er anderen belangstelling voor hen
hebben! Op dit project waren ook heel wat kinderen die werden gesponsord door mensen uit
onze groep, na een half uurtje werden de kinderen aan hun sponsor voorgesteld, dit waren hele
emotionele mooie ontmoetingen, heel bijzonder! De kinderen renden soms letterlijk in de armen
van hun sponsor!

Na de eerste kennismaking gingen de kinderen en sponsor met een vertaler in gesprek, zo
kwamen de sponsors veel te weten van hun sponsorkind, hoe hun leefsituatie was, de
inkomstenbron van hun ouders, en andere persoonlijke zaken, sommige sponsors gingen zelfs
naar de huisjes waar hun “kind” woonde, zo kregen ze een goed beeld van de leefsituatie van de
familie van hun sponsorkind.

Alle sponsors uit NL hadden ook cadeautjes meegenomen, en nu kom ik bij de foto die bij dit
artikel hoort uit, één van de sponsors had een springtouw meegenomen, en kijk hoe blij het kind
ermee is,(en niet alleen het kind, ook de volwassenen die er omheen staan!) zo'n klein gebaar
“een springtouw” het maakt zo een verschil in het leven van een kind!
Alle Nederlanders zijn ook op huisbezoek geweest bij kinderen van het project, de mensen hebben
echt niks, vaak een bed waar ze met meerdere op slapen, geen stroom, water moet worden
gehaald in emmers sommige moeten daarvoor 15 minuten of langer voor lopen, sommige huisjes
zijn van steen maar ook heel veel van takken en daarop leem gesmeerd, als je deze armoede dan
ziet ervaar je pas hoe rijk wij hier in NL zijn!
Op deze huisbezoeken werden we ook praktisch aan het werk gezet. We mochten de mensen
dienen, door water te halen, het land te bewerken, zaad te zaaien, de afwas te doen en andere
klussen te doen, zo konden we ook op een praktische manier de mensen dienen en ze waren daar
echt blij mee!

Één vraag heb ik voor jou die dit artikel leest en dat is:
Wie maak jij blij met een “springtouw”?

Dirk-Jan